Ducati Desert Sled Offroad-test

Ducati Desert Sled Offroad-test. Deze week hebben we de gloednieuwe Ducati Desert Sled getest. Ik had het geluk haar bijna toevallig tegen te komen op de laatste motorshow in Milaan. Ik stopte bij de Ducati-stand om een ​​foto te maken van de Multiestrada Enduro, aangezien ik op de show een bericht wilde plaatsen over de Trail-motorfietsen en plotseling kwam ik hem tegen. Het eerste wat ik dacht was…maar wat is dit??
Ik ben een grote fan van alles wat klassiek is en de eerste herinnering die in me opkwam was de Husqvarna MC waarmee Steve McQueen vroeger racete.

Bijna ongewild verscheen er een glimlach op mijn gezicht; die kleuren en vormen verrasten mij. Plots schoot er een ondeugende vraag door mijn hoofd... Zal deze Ducati Dessert Sled worden gebruikt voor off-road rijden of is het gewoon een pronkmotor?

Ik ga aan de slag!!

positie en bediening

Als ik besloot nog een tijdje te blijven om er meer over te weten te komen, kwam dat omdat het me opnieuw verraste toen ik aankwam. Ogenschijnlijk comfortabele stoel, comfortabele trailpositie, zeer correcte stuurhoogte-breedte en ideale tankgrootte om staand te rijden zonder iets storends, verstelbare vering met lange veerweg... Blijkbaar wijst alles erop dat de Ducati Desert Sled uiteindelijk een motorfiets zou kunnen zijn die geschikt is voor het circuit .
Dus besloten!! Ik moet die fiets proberen.
Er zijn 5 maanden verstreken totdat Ducati Spanje eindelijk de eerste testunits naar zijn dealers heeft gebracht en dankzij de goede mensen die ik ken, ben ik een van de eersten geweest die het probeerde.
Ik ging naar Ducati Barcelona aan de Paseo San Juan, waar ik elkaar om 16 uur had ontmoet om de Ducati Desert Sled te testen. Het enige idee dat door mijn hoofd ging, was om te zien hoe deze fiets het zou doen op het platteland. Ik had een mini-opnameapparaat om de fiets goed te beoordelen. Ik stond op het punt om in Enduro-uitrusting bij de dealer te verschijnen, maar ik wilde de verkoper niet bang maken, dus ging ik in gewone kleding. Mijn verrassing en teleurstelling was toen de verkoper mij vroeg om er alsjeblieft geen tracks mee te maken…. Als?? Echt waar?? Bijna onbedoeld kwam er een "kalmeer maar, maak je geen zorgen" uit mijn mond, ik pakte de motor en vertrok.

En nu dat?

stad en snelweg

De eerste sensaties over de Ducati Desert Sled door de stad waren zeer bevredigend; Perfecte start, comfortabele zitpositie, zeer fijn motorgeluid voor een Ducati. De motorfiets heeft een goede soepele loop en een uitstekende wegligging. De enige "maar" op dit moment is het schakelen, wat bijna onmogelijk was om in neutraal te zetten terwijl de motor stilstond (in versnelling is het mogelijk). Dit kan ook komen doordat de fiets slechts 60 km heeft gereden toen ik hem ophaalde. In de stad hield ik erg van het rijgedrag en de remmen en op de snelweg hield ik ook van het vermogen als je tot het uiterste gaat. Het is geen supersportwagen, maar de motor is helemaal niet slecht. Over het comfort klaagde de passagier ook niet, dus ik begrijp dat hij ook geschikt is voor een ritje als koppel.

tracks

We hebben een locatie gekozen waar ik in mijn vrije tijd meestal met de Enduro-motor train, aangezien deze naast mijn huis staat. Verschillende tracks en hellingen zouden onze setting voor de test zijn. Toen ik eenmaal goed gekleed en beschermd was, verwijderde ik de rubberen kussentjes van de voetsteunen en begon het terrein te testen zoals Luis Fonsi zegt: "des-pa-sito." Ik hoefde de positie van de bedieningselementen nauwelijks aan te raken, de staande positie is erg comfortabel en noch de tank, noch de stoel storen me tijdens het "dansen" met de fiets. Haar lengte- en gewichtsverdeling nodigen uit om met haar in de problemen te komen, omdat je denkt dat je haar altijd uit de problemen kunt halen. Ik hield echt van de soepelheid van het gaspedaal en de voorrem, ik kon niet veel genieten van de achterrem omdat ik hem niet op mijn maat had geplaatst en het ergste is dat ik het ABS niet kon loskoppelen.
Ik ben niet erg gewend aan het rijden op motorfietsen met "19" voor- en 17" achterwielen, aangezien mijn enduro- en trailfietsen altijd 21" en 18" wielen hebben gehad en hoewel het verschil merkbaar is bij het overwinnen van enkele obstakels, ben ik er zeker van dat met een goed afgestelde vering, je kunt veel meer uit de fiets halen aangezien mijn unit volledig uitgehard was en ik bijna zonder tanden kwam te zitten door de weinige absorptie die de fiets had.

Conclusies

Ik vond de fiets in het algemeen zo leuk vanwege de esthetiek, prestaties, prijs en veelzijdigheid. Als ik hem zou houden, heeft hij natuurlijk verschillende aanpassingen nodig om mijn perfecte Classic Trail te worden.

Zwakke punten en verbeteringen

Ik ga een lijst maken van wat ik het minst leuk vond en beoordelen of het kan worden gewijzigd/verbeterd of niet.

• Reisvoorbereiding. Binnenkort zal de ondersteunende industrie bagageopties voor dit model gaan presenteren. Laten we hopen dat mijn vrienden bij Mytech een kofferrek voor me ontwerpen om hun prestigieuze en elegante aluminium koffers op te zetten. Een tankhoes als beschermer en een tanktas zullen de motor bij lange ritten geen kwaad doen.
• Achtergrill. Essentieel, om een ​​tas te kunnen dragen Amfibisch met basisgereedschap.
• Achter kenteken. Daar ga ik niet heen!!! Ik hou niet van. Het is een van de eerste stukken die ik van de fiets zou halen. Ik zou er een maken die dichter bij het achterspatbord zit, die compacter is en natuurlijk met een Enduro-kentekenplaat.
• Scherm. De motorfiets heeft geen enkele vorm van aerodynamische bescherming en hoewel hij niet erg nodig is voor korte offroad-ritten, is hij dat wel voor lange afstanden. Het zal niet heel moeilijk zijn om een ​​scherm te ontwerpen dat ons een beetje helpt de lucht af te voeren en tegelijkertijd de navigatie-elementen beschermt.
• Hefbomen afdekken. Het zal niet eenvoudig zijn om een ​​model te vinden dat zijn functie vervult, maar tegelijkertijd niet botst met de klassieke esthetiek van de motorfiets. Maar we zullen het vinden.
• Carter-cover. Het is correct voor eventuele circulatie op het spoor, maar onvoldoende als ik het het doel ga geven dat ik van plan ben. Gelukkig heeft dit ook een gemakkelijke oplossing, aangezien ik vrienden en fabrikanten heb die een meer resistente kunnen maken.
• voetsteunen. Voor off-road gebruik zijn ze naar mijn smaak niet heel scherp, dus passen ze niet goed in de kofferbak, maar dit is eenvoudig op te lossen door een model uit de hulpindustrie aan te passen. Het is ook waar dat ze enigszins dicht bij de grond blijven voor offroad-oefeningen. Dat kan veranderen als we grotere wielen kunnen krijgen. De hele fiets zelf zou meer verhoogd zijn.
• Oponthoud. De standaard vering is erg hard, zelfs voor de weg waar je bij elke verkeersdrempel je tanden laat staan. Het kan zijn dat we door het te reguleren al een goede operatie vinden, maar in slechte tijden zouden we ze moeten voorbereiden, iets dat niet moeilijk of duur voor ons is en het resultaat is altijd sensationeel.
• Wiel 19″. Het is niet al te moeilijk om de voorvelg te vervangen door een 21″ velg voor een betere terreinaflezing, betere absorptie en een grotere bodemvrijheid. Het is geen goedkope of legale wijziging als je het niet homologeert, maar het resultaat zou ongetwijfeld de moeite waard zijn.
• Wiel 17″. Er zou moeten worden gekeken naar de mogelijkheid om een ​​18″ velg aan te passen met een duurzamere breedte naar achteren. Als dat zou kunnen, zou het automatisch een zeer effectieve compacte supertrail worden.

Zoals u zult zien, is de motorfiets een zeer goede basis om hem naar believen aan te passen, afhankelijk van wat u ermee wilt doen, of om hem als standaard te laten als hij voornamelijk in de stad, op de snelweg en af ​​en toe op het circuit wordt gebruikt.
De trail is in de mode, de scrambler ook en met deze Ducati Desert Sled huldigen we een nieuwe stijl in...New Classic Trail!!!

Ik laat een video van de test achter.